UNICEF Global     TR

* Ergenler ve gençler çoğu kez ana babalar ve toplum tarafından anlaşılmamakta, kendilerine güvenilmemektedir. Görüşlerini ifade edebilecekleri, kendi başlarına karar alabilecekleri şekilde yetiştirilmemekte, tersine bundan özellikle uzak tutulmaktadır. Türkiye, katılımcı bir süreçle bir gençlik politikası geliştirmekte gecikmiştir. İdeal bir gençlik politikasının, nüfusun en az dörtte birini oluşturan bu yaş gruplarına yönelik daha pozitif ve güçlendirici bir tutum öngörmesi, toplumsal yaşama katılımını desteklemesi ve politika yapıcıların dikkatini bu kesimin ihtiyaç duyduğu hizmetlere çekmesi gerekir.

* Kişisel ve toplumsal gelişim, boş zaman, spor yapma ve bilgi edinme imkanları eşitsiz dağılmıştır. Kız çocuklar, kırsal kesimdeki gençler, yoksullar ve engelliler gibi kesimler, yararlı boş zaman etkinliklerine kendi tercihlerine göre katılmada engellerle karşılaşabilmektedir. İnternete erişimde sosyoekonomik ve cinsiyet eşitsizlikleri vardır. Gençler, internetten eksiksiz yararlanma ve kendilerini ilgili risklerden koruma açısından desteklenmemektedir.

* Pek çok genç açısından okuldan çalışma hayatına geçiş zorlu ve uzun bir süreçtir. Bugün Türkiye’de gençlerin yaklaşık %30’u ne okuldadır ne de bir işte çalışmaktadır. Bu, uluslararası standartlara göre çok yüksek bir orandır. Kızlarda bu oran daha da yüksektir, ve eğitim ya da iş hayatına katılmayan bu kızların büyük bölümünün daha sonra işgücüne hiç katılmama olasılığı güçlüdür. Ortaöğretim zorunlu hale getirilmiştir ve yüksek öğretimde okullaşma artmaktadır. Ayrıca, mesleki eğitimi yaygınlaştırmaya ve bu eğitimi işgücü piyasası ihtiyaçlarına daha uygun duruma getirmeye yönelik çabalar da söz konusudur. Ne var ki, eğitim fırsatları bugün de çok eşitsiz dağılmış durumdadır ve kimi gençlerin gelip geçici veya düşük ücretli işlere girmekten başka şansı yoktur. Eğitim sistemindeki iyileşmelere ek olarak, genç dostu işgücü piyasası ve sosyal güvenlik politikalarına da gerek duyulmaktadır.

* İlk evlilikte ortalama yaş yükselmektedir ve gençler kendi yaşam arkadaşlarını seçmede artık daha fazla rol almaktadır. Bununla birlikte, küçük yaşlardaki kızların erken ve zorla evlendirilmelerine karşı mücadele için uygulanabilir ve kanıtlara dayalı politikalara hala gerek duyulmaktadır. Erken yaşlardaki evlilikler kızların üreme sağlığı haklarını ihlal etmekte, erken doğum ve çok/sık gebelik gibi riskli doğurganlık biçimlerinin önünü açmakta; henüz fiziksel, sosyal ve duygusal gelişimlerini tamamlamadıkları bir çağda okullarını bırakıp ev işlerine gömülmelerine neden olmakta, ev içi şiddete maruz bırakmakta ve yoksulluk döngüsünü daha da pekiştirmektedir.

* Ergen sağlığına halk sağlığı çerçevesinde öncelikle ele almak yararlı olacaktır. Eldeki bilgiler, ergenlerin ve gençlerin sağlık durumlarının uluslararası standartlara göre ancak ortalama bir düzeyde olduğunu göstermektedir. Sigara kullanma dışında riskli davranışlara ilişkin bilgiler sınırlıdır. Uyuşturucu ve madde bağımlılarına yönelik tedavi ve rehabilitasyon hizmetlerinin ihtiyacı karşılamadığı düşünülebilir. Ergenlerin üreme sağlığı alanındaki bilgileri, göründüğü kadarıyla, kısmen ilgili sosyal tabular nedeniyle çok sınırlıdır.

 

7.1 Lives in transition

The transition from childhood to adulthood is a process which, in its various aspects, may begin in the child’s early teens, or even earlier, and which usually extends far beyond the age of eighteen – the age at which the person becomes legally of age and so acquires full civil rights under the law while ceasing to enjoy the special protection of the UN Convention on the Rights of the Child. Conventionally, adolescence is defined as the ages of 10-19, with further sub-divisions into early, middle and late adolescence (UNICEF: The State of the World’s Children 2011 – Adolescence, An Age of Opportunity). Youth is usually considered to span the ages of 15-24, although this definition is sometimes extended further nowadays in view of longer years of education, later marriage and the rising age of entry into one’s first job.

devamı

7.2 Personal and social development, leisure, sport and information

From early adolescence onwards, the development in physical, cognitive and social capabilities accelerates. Adolescents and young people develop their personalities, interests, skills and competencies through cultural and artistic activities, physical activities/sports and social interaction. Such activities can also contribute to the physical and mental health and intellectual abilities of the individual, the quality of life of others, and the strength of communities and society. The UN Convention on the Rights of the Child regards play and leisure as a right for all people up to the age of 18.

devamı

7.3 Health of young people

Adolescents and young people benefit from the same health facilities and services as the general population. Under the new General Health Insurance system, the government pays the health insurance costs of children up to the age of 18 and of some young people above that age while they are in full-time education. The impact of the new arrangements on access to health advice and treatment has not yet been measured. Provision of and access to health facilities and services may show geographical or other variations. From a public health perspective, adolescent health and well-being has arguably been overlooked as Turkey has concentrated its efforts in the areas of mother and child health and young child health. This is understandable but at the same time regrettable, since adolescence is a time when boys and girls have many questions about their health, and when life-time health habits are formed. The introduction of the family medicine system may present an opportunity to improve the monitoring of the health of populations of different age groups, and to provide more advice and information where it is needed – for example, to adolescents. However, this requires additional capacity building and resources. There may also be a need to pay more attention to age-specific issues in higher education institutions where future health personnel are educated.

devamı

7.4 Marriage and early marriages

Adolescence and youth is for many people a time when long lasting relationship are formed and life companions are chosen. This process is rarely devoid of anxiety and sometimes traumatic. For example, Turkstat demographic data shows that 23% of suicides among 15-24 year-old girls and 24% among 15-24 year-old boys are due to “emotional relationships and not marrying the person wanted” (Turkstat: Youth in Statistics 2011).

devamı

7.5 School to Work

Young people in Turkey perceive finding employment, or decent employment, as their major challenge. 49% of respondents to the survey carried out by the About Life Foundation (YADA) for the 2008 UNDP National Human Development Report entitled “Youth in Turkey”, when asked what they most desired, cited being able to find a decent job. Social status (18%) and love (17%) were given much lower priority. Finding work - or regular or acceptable work - may not be a major priority for some young women in rural or underdeveloped areas, or with lower levels of education, due to their own and others’ low expectations of their participation in the workforce. But for most young people, and for boys in almost all social groups, finding acceptable work is a key issue for reasons of income, security, self-image and social status.

devamı

7.6 Participation, civil rights and civic engagement

Adolescents and young people are at a time of life when they increasingly expect to have their privacy respected, to be able to take decisions about their own affairs, to obtain information from their own preferred sources, to have and express their own identities and opinions, to try to influence the world around them, and to join with people of similar views or interests to achieve common goals. From the perspective of society, it is a time when individuals must learn how to co-exist, co-operate and contribute within ever-larger social systems and structures.

devamı

7.7 Youth policy

The Constitution gives the state the task of providing services for the development of young people, albeit from a largely protective standpoint. Similar references to youth are to be found in the current Ninth Development Plan. Various sectors of national government (education, employment, sports, health, social services, culture…), local governments and NGOs provide information and services for adolescents and young people of various age groups within their own fields of responsibility and organisational structures. The Ministry of National Education has developed a parenting education programme for parents of children aged 7-19 (now incorporated into the parenting education activities of the Directorate General of Non-Formal Education), and a peer-to-peer life skills-based education (LSBE) programme for adolescents. The latter model in particular recognises the needs: to enhance the capacity of adolescents themselves—especially those form disadvantaged backgrounds—to protect themselves against violence, abuse and exploitation, HIV/AIDS, other sexually transmitted diseases, drug abuse and health risks; to make them aware of the services and information available to them; to help them to communicate with their parents, control their anger, resolve disputes, deal with stress and peer pressures and make their own safe, healthy choices about sexuality, and to inform them about their rights and gender issues and encourage them in planning their futures.

devamı
UNICEF Turkey Country Office, Yukarı Dikmen Mah. Alexsander Dubçek Cd. 7/106, 06450 Çankaya/Ankara. Telephone: +90 312 454 1000 Fax: +90 312 496 1461 E-mail: ankara@unicef.org